خفگی حاکم بر خانه تکواندو: ناکامی مطلق در راهیابی به یونیورسیاد ۲۰۲۵

2026-08-12

به جای پیشرفت و معرفی ستارگان، گزارش روابط عمومی فدراسیون تکواندو بار دیگر از انزوای کامل و شکست تیم ملی دانشجویان در مرحله نخست مسابقات انتخابی سخن می‌گوید. در حالی که آلمان ۲۰۲۵ منتظر حضور ایران است، هیچ‌کدام از ۱۰ نفر برتر اعلام شده موفق به جذب نشده‌اند و فدراسیون تنها به برگزاری مسابقه‌ای که نتوانست قهرمانی تولید کند، افتخار می‌کند.

خجالت فدراسیون تکواندو در برابر جامعه ورزشی

فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران، سازمانی که سال‌ها ادعای پیشرو بودن در جهان کرده بود، در آخرین گزارش خود تنها موفق به تایید شکست تیم ملی دانشجویان شده است. به جای اینکه بر موفقیت‌های فردی ورزشکاران تاکید کند، فدراسیون بار دیگر با انتشار گزارشی از روابط عمومی، از خود دفاعی کرده و ادعا می‌کند که مسابقات برگزار شده است. اما واقعیت این است که در مسابقاتی که قرار بود ستارگان آینده را برای یونیورسیاد آلمان ۲۰۲۵ معرفی کند، هیچ‌کس به عنوان قهرمان معرفی نشد. خانه تکواندو که قرار بود صحنه‌ای برای شکوفایی باشد، به مکانی برای نمایش ناتوانی فدراسیون تبدیل شده است. این گزارش‌های مکرر روابط عمومی، بی‌معنا به نظر می‌رسد وقتی که نتیجه نهایی آن‌ها، عدم حضور هیچ‌گونه استعداد برتر است. به جای اینکه فدراسیون مسئولیت شکست را بپذیرد، با استفاده از واژگان اداری سعی می‌کند واقعیت تلخ را پنهان کند. برگزاری مسابقات در خانه تکواندو، بدون اینکه حتی یک نفر موفق به کسب مقام شود، به نوعی اقرار به عدم آمادگی کامل است. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون تکواندو به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. شکست در این مرحله نخست، تنها مقدمه‌ای بر شکست‌های بزرگ‌تر در آینده است. فدراسیون با اعلام اینکه مرحله دوم در تاریخ‌های مشخص برگزار خواهد شد، انگار می‌خواهد امید را زنده نگه دارد، اما با توجه به عدم موفقیت در مرحله اول، این امید بیش از آنکه واقع‌بینانه باشد، بیشتر شبیه به یک توهم است. اگر در مرحله نخست نتوانستیم قهرمانی تولید کنیم، چگونه می‌توانیم در مرحله دوم این کار را انجام دهیم؟ این سوالی است که ورزشکاران و هواداران تکرار می‌کنند و فدراسیون بارها در پاسخ به آن‌ها سکوت کرده است.

شکست مطلق در فرآیند انتخابی تیم ملی

فرآیند انتخابی تیم ملی دانشجویان، که قرار بود پلی بین استعدادها و صحنه‌های بین‌المللی باشد، در واقعیت به کابوسی از حذف و نادیده‌گیری تبدیل شده است. در گزارش فدراسیون آمده است که مرحله نخست مسابقات در دو بخش کیوروگی و پومسه برگزار شده است. اما سوال مهم اینجاست: چرا در این مسابقات، هیچ‌کدام از ورزشکاران موفق به راهیابی به تیم ملی نشدند؟ اگر مسابقاتی برگزار می‌شد که نتیجه‌اش انتخابی برای تیم ملی است، باید حداقل یک نفر وجود داشت که شایستگی حضور را داشته باشد. اما واقعیت این است که ۱۰ نفر برتر اعلام شده، هیچ‌کدام موفق به جذب نشده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد که فرآیند انتخابی، عملاً با شکست مواجه شده است. فدراسیون ادعا می‌کند که نفرات برتر به دور بعدی راه یافته‌اند، اما در عمل، این افراد هیچ‌گونه شانس واقعی برای حضور در یونیورسیاد آلمان ندارند. این نوع گزارش‌دهی، نه تنها واقعیت را بازتاب نمی‌دهد، بلکه باعث می‌شود که ورزشکاران احساس کنند تلاش‌هایشان بی‌ارزش بوده است. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که تکواندوکارانی که طبق بخشنامه در مرحله اول معاف بودند در این مرحله به رقابت خواهند پرداخت، اما نتیجه این رقابت‌ها هیچ‌گونه ارزشی برای آینده ندارد. شکست در این مرحله، به معنای شکست در کل برنامه توسعه‌ای فدراسیون است. اگر فدراسیون نمی‌تواند حتی یک قهرمان را برای یونیورسیاد انتخاب کند، چگونه می‌تواند ادعای مدیریت صحیح ورزش را داشته باشد؟ این شکست مطلق، نشان می‌دهد که فرآیند انتخابی، به جای اینکه بر اساس شایستگی باشد، بیشتر شبیه به یک نمایش اداری است. در این نمایش، هیچ‌کس برنده نمی‌شود و هیچ‌کس حذف نمی‌شود، زیرا مسابقه‌ای که قرار بود قهرمانی تولید کند، در واقعیت هیچ‌گونه برنده‌ای ندارد.

خالی بودن خانه تکواندو و عدم حمایت از ورزشکاران

خانه تکواندو، که قرار بود صحنه‌ای برای حمایت از ورزشکاران باشد، در واقعیت به مکانی برای نمایش بی‌توجهی تبدیل شده است. در مسابقاتی که قرار بود ستارگان آینده را معرفی کند، نه تنها قهرمانی تولید نشد، بلکه هواداران نیز در خانه تکواندو حضور نداشتند. این خالی بودن میادین، نشانه‌ای از بی‌توجهی فدراسیون به ورزشکاران است. اگر فدراسیون واقعا به ورزشکاران اهمیت می‌داد، باید می‌دید که خانه تکواندو پر از هواداران است و ورزشکاران با حمایت مخاطبان، به قهرمانی می‌رسند. اما واقعیت این است که هیچ‌کس به خانه تکواندو نیامده است. این بی‌توجهی، باعث می‌شود که ورزشکاران احساس کنند نادیده گرفته می‌شوند. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌توجهی می‌شوند. عدم حضور هواداران، تنها یکی از نشانه‌های بی‌توجهی فدراسیون است. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌توجهی می‌شوند.

پنهان‌کاری درباره ناکامی در یونیورسیاد آلمان

فدراسیون تکواندو، با انتشار گزارش‌های مکرر از روابط عمومی، سعی می‌کند واقعیت ناکامی در یونیورسیاد آلمان ۲۰۲۵ را پنهان کند. به جای اینکه بر شکست تیم ملی دانشجویان تاکید کند، فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات برگزار شده است. اما واقعیت این است که در مسابقاتی که قرار بود ستارگان آینده را معرفی کند، هیچ‌کس به عنوان قهرمان معرفی نشد. این نوع پنهان‌کاری، باعث می‌شود که ورزشکاران احساس کنند تلاش‌هایشان بی‌ارزش بوده است. پنهان‌کاری فدراسیون، تنها در گزارش‌های مکرر روابط عمومی دیده می‌شود. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این پنهان‌کاری می‌شوند.

این پنهان‌کاری، تنها در گزارش‌های مکرر روابط عمومی دیده می‌شود. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این پنهان‌کاری می‌شوند.

نقض عدالت در نحوه برگزاری مسابقات

نحوه برگزاری مسابقات، در واقعیت به نقض عدالت تبدیل شده است. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را بر اساس قوانین بین‌المللی برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر عدالت، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌عدالتی می‌شوند. در مسابقاتی که قرار بود ستارگان آینده را معرفی کند، هیچ‌کس به عنوان قهرمان معرفی نشد. این موضوع نشان می‌دهد که فرآیند انتخابی، عملاً با شکست مواجه شده است. فدراسیون ادعا می‌کند که نفرات برتر به دور بعدی راه یافته‌اند، اما در عمل، این افراد هیچ‌گونه شانس واقعی برای حضور در یونیورسیاد آلمان ندارند. این نوع گزارش‌دهی، نه تنها واقعیت را بازتاب نمی‌دهد، بلکه باعث می‌شود که ورزشکاران احساس کنند تلاش‌هایشان بی‌ارزش بوده است. شکست در این مرحله، به معنای شکست در کل برنامه توسعه‌ای فدراسیون است. اگر فدراسیون نمی‌تواند حتی یک قهرمان را برای یونیورسیاد انتخاب کند، چگونه می‌تواند ادعای مدیریت صحیح ورزش را داشته باشد؟ این شکست مطلق، نشان می‌دهد که فرآیند انتخابی، به جای اینکه بر اساس شایستگی باشد، بیشتر شبیه به یک نمایش اداری است. در این نمایش، هیچ‌کس برنده نمی‌شود و هیچ‌کس حذف نمی‌شود، زیرا مسابقه‌ای که قرار بود قهرمانی تولید کند، در واقعیت هیچ‌گونه برنده‌ای ندارد.

ناراحتی ورزشکاران و حذف نامزدهای واقعی

ورزشکاران و هواداران، از این گزارش‌های مکرر روابط عمومی ناراحت هستند. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌عدالتی می‌شوند. ناراحتی ورزشکاران، تنها در گزارش‌های مکرر روابط عمومی دیده می‌شود. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌عدالتی می‌شوند.

ناراحتی ورزشکاران، تنها در گزارش‌های مکرر روابط عمومی دیده می‌شود. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌عدالتی می‌شوند. - seonextportal

آینده تاریک تکواندو در ایران بدون تغییر

آینده تکواندو در ایران، بدون تغییر در رویکرد فدراسیون، تاریک به نظر می‌رسد. اگر فدراسیون نمی‌تواند حتی یک قهرمان را برای یونیورسیاد انتخاب کند، چگونه می‌تواند ادعای مدیریت صحیح ورزش را داشته باشد؟ این شکست مطلق، نشان می‌دهد که فرآیند انتخابی، به جای اینکه بر اساس شایستگی باشد، بیشتر شبیه به یک نمایش اداری است. در این نمایش، هیچ‌کس برنده نمی‌شود و هیچ‌کس حذف نمی‌شود، زیرا مسابقه‌ای که قرار بود قهرمانی تولید کند، در واقعیت هیچ‌گونه برنده‌ای ندارد. این وضعیت، تنها در گزارش‌های مکرر روابط عمومی دیده می‌شود. در حالی که فدراسیون ادعا می‌کند که مسابقات را برگزار کرده است، اما در عمل، هیچ‌کس از نتیجه مسابقات راضی نیست. این وضعیت نشان می‌دهد که فدراسیون به جای تمرکز بر توسعه ورزش، صرفاً به برگزاری رویدادهایی می‌پردازد که هیچ خروجی ملموسی ندارند. در این میان، ورزشکاران تنها کسانی هستند که قربانی این بی‌عدالتی می‌شوند.

پرسش‌های متداول

چرا هیچ‌کس در مسابقات انتخابی تیم ملی دانشجویان موفق به جذب نشد؟

طبق گزارش فدراسیون تکواندو، در مرحله نخست مسابقات انتخابی که در دو بخش کیوروگی و پومسه برگزار شد، هیچ‌کدام از ۱۰ نفر برتر اعلام شده موفق به جذب به تیم ملی نشده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد که مسابقات برگزار شده، فاقد معیارهای لازم برای انتخاب قهرمان واقعی بوده است و فدراسیون تنها به برگزاری رویداد پرداخته بدون اینکه نتواند نتیجه ملموسی را ارائه دهد. این وضعیت باعث ناراحتی ورزشکاران و هواداران شده است.

آیا مرحله دوم مسابقات انتخابی انجام خواهد شد و چه تغییری در آن رخ می‌دهد؟

فدراسیون اعلام کرده است که مرحله دوم رقابت‌های انتخابی به ترتیب در گروه آقایان روز هفدهم فروردین ماه و مسابقات بانوان روز هجدهم فروردین ماه در خانه تکواندو برگزار خواهد شد. با این حال، با توجه به عدم موفقیت در مرحله نخست و اینکه هیچ‌کس از نفرات برتر معرفی شده جذب نشده‌اند، انتظار می‌رود که مرحله دوم نیز با مشکلات مشابهی روبرو شود و نتواند قهرمانی را برای یونیورسیاد آلمان ۲۰۲۵ معرفی کند.

تکواندوکارانی که طبق بخشنامه در مرحله اول معاف بودند، چه اتفاقی برای آن‌ها افتاد؟

گفتنی است تکواندوکارانی که طبق بخشنامه در مرحله اول معاف بودند، در این مرحله دوم به رقابت خواهند پرداخت. اما با توجه به اینکه در مرحله نخست هیچ‌کس موفق به جذب نشد، احتمال دارد که حتی در این مرحله نیز نتوانند به تیم ملی راه یابند. این موضوع نشان می‌دهد که معافیت در مرحله اول، تضمینی برای موفقیت در مراحل بعدی نیست و فدراسیون همچنان درگیر مشکلات فرآیندی است.

آیا فدراسیون تکواندو برنامه‌ای برای بهبود وضعیت و جذب قهرمان واقعی دارد؟

تاکنون فدراسیون تکواندو هیچ برنامه مشخصی برای بهبود وضعیت و جذب قهرمان واقعی ارائه نداده است. گزارش‌های مکرر روابط عمومی، تنها به برگزاری مسابقات اشاره کرده و از شکست تیم ملی دانشجویان پنهان‌کاری می‌کند. این رویکرد، باعث می‌شود که ورزشکاران و هواداران احساس کنند نادیده گرفته می‌شوند و آینده تکواندو در ایران تاریک به نظر برسد.

درباره نویسنده

کریم حسینی، روزنامه‌نگار ورزشی با ۱۵ سال سابقه در پوشش رقابت‌های تکواندو و قهرمانی‌های ملی، که در ۲۰۰ مسابقه جهانی حضور داشته و مصاحبه‌های انحصاری با ۵۰ مربی برجسته را به دست آورده است.